‘Nie marudź! Walcz o nią!’-mówili. Odpływa ostatnim statkiem.
 Jej sylwetka zamajaczyła mu się już z daleka.Wyróżniała się spośród tłumu ludzi.

-zaczekaj!-krzyknął.

Delikatnie się uśmiechnęła i skierowała wzrok w jego stronę. Czuł, że po raz kolejny dał się jej zwieść. Czuł, że musi się jej trzymać, chwycić ją, nie puszczać, nie oddawać,

Że była teraz dla niego najważniejsza.

Nie dawał już rady.. Wydawało mu sie, że się z niego wyśmiewa.. A był coraz bliżej.. Krok po kroku zbliżał się do bariery statku, który cumował w mieście dopiero od niedawna.
Nie wytrzymała, zaśmiała się głośno i krzyknęła do niego:

-Niewyobrażalne. Jednak dorośli potrafią się jeszcze trzymać nadziei.
Jeśli uda Ci się tu wskoczyć osiągniesz wszystko. Zamknij oczy.
Dobrze wiesz, że jestem Twoją wielką szansą.

Poczul w sobie niepokój.. Taka właśnie była.. Nie potrafił z niej zrezygnować..
Nadzieja.. Haha.. Nie mogła mieć trafniejszego imienia. 

"Do not whining! Fight for it! '- They said. The last ship sails. 

  Her figure loomed him from afar. Stood out from the crowd of people. 

-Wait! - shouted. 

She gently smiled and turned  eyes in his direction. He felt that once again gave her fooled. He felt that he had to hold her, grab her, do not let go her, do not give away, 

That was the most important thing for him now. 

He didnt give it any more .. It seemed she pokes fun at him .. He was getting closer and closer .. Step by step approaching the barrier of the ship, which was moored in the city only recently. 

She can't stay serious, laughed out loud and shouted to him: 

-Unimaginable. However, adults can still hold hope. 

If you manage to achieve all jump here. Close your eyes. 

You know that I'm your big chance. 

He felt  anxiety .. That just she was .. He couldnt give up .. 

Hope .. haha ​​..She couldnt have btetter and more precision name.